ကြန္ပ်ဴ ေဗဒသုခုမ

.

သႀကၤန္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ တျခားဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ႔ “ထိုင္း၊ လာအို ၊ ကေမၻာဒီးယား” ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း သႀကၤန္ပြဲေတာ္ေတြ ရွိၾကပါတယ္။ သႀကၤန္ပြဲ က်င္းပပံုျခင္း အတိအက် မတူၾကေပမယ့္ ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြကို ခ၀ါခ်ၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုၾကပံုျခင္းေတာ႔ တူညီတယ္လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ သႀကၤန္ေန႔ရက္ျခင္းလည္း သိပ္မကြာျခားလွပါဘူး။

.

သႀကၤန္ဟာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ စစ္စစ္ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဟိႏၵဴယဥ္ေက်းမႈကေန ဆင္းသက္လာတယ္လို႔လည္း သမိုင္းပညာရွင္ေတြက ဆိုၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ စတင္ေမြးဖြားလာခဲ႔ေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာထက္ အရင္ဆံုးေပၚေပါက္ေနတဲ႔ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ ယဥ္ေက်းမႈေတြ တျဖည္းျဖည္း စိမ့္၀င္သြားတာမ်ဳိး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

.

တစ္ခ်ဳိ႕ကလည္း ဗုဒၶဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလာက္မွာဘဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ  သႀကၤန္ပြဲကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သာကီ၀င္ မင္းညီ မင္းသားေတြ ဆင္ႏြဲခဲ႔ၾကတဲ႔ အေထာက္အထားေတြ ဗုဒၶ က်မ္းစာေတြထဲမွာ ရွိေနတယ္လို႕ ေထာက္ျပၾကပါေသးတယ္။ ဒါလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သႀကၤန္ဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဗုဒၶဘာသာနဲ႕ အတူ ကူးေျပာင္း ေရာက္ရွိလာတယ္ဆိုတယ္လို႕ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

.

ငယ္ငယ္တုန္းက ဖတ္ဖူးတဲ႔ သႀကၤန္ျဖစ္ေပၚလာပံု ဒ႑ာရီေလးတစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဒီဒ႑ာရီေလးကို ျပန္ဖတ္ခ်င္လို႕ စာအုပ္ပံုေတြထဲမွာ ျပန္ရွာၾကည့္တာ ရွာလို႔မေတြ႕ေတာ႔ပါဘူး။ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ရွိမလားလို႕ ရွာၾကည့္ေတာ႔လည္း မေတြ႕ ျပန္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငယ္ရြယ္သူ ညီငယ္ညီမငယ္မ်ား ဗဟုသုတရေအာင္ တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒ႑ာရီေလးကေတာ႔ ဒီလိုပါ။

.

ဟိုေရွးေရွးတုန္းကေပါ႕။ (ခုႏွစ္ အတိအက်မသိေတာ႔ ဟိုေရွးေရွးတုန္းကဘဲ ေျပာရမွာေပါ႕)။ ဗာရာဏသီျပည္ႀကီးမွာ “ကာ၀ါလမိုင္း” လို႕ေခၚတြင္တဲ႔ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ဒီ ကာ၀ါလမိုင္း ဆရာႀကီးဟာ ေဗဒင္ပညာကို တစ္ဖက္ ကမ္းခတ္ ကၽြမ္းက်င္ တတ္ေျမာက္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အတိတ္၊ ပစၥဳပၸါန္ ၊ အနာဂါတ္ (၃)ပါးလံုးကို အကုန္အစင္ သိျမင္သူတစ္ဦး လို႔ နာမည္ေက်ာ္ၾကားပါသတဲ႔။ သူ႕ရဲ နာမည္ဂုဏ္သတင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေက်ာ္ၾကားသလဲဆိုရင္ လူ႔ျပည္မွာသာမက နတ္ျပည္ ၊ ျဗမၼာ႔ျပည္ ထိေအာင္ သတင္းေမႊးပ်ံ႕ ေနပါသတဲ႕။

.

တစ္ေန႕ေတာ႕ နတ္ျပည္(၆)ထပ္ကို အစိုးရတဲ႔ သိၾကားမင္း ဟာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႕ စဥ္းစား လိုက္ေတာ႔ – - အင္း ၊ လူ႔ျပည္က “ကာ၀ါလမိုင္း” ဆရာႀကီးဟာ နာမည္ကေတာ႔ အေတာ္ႀကီးတာဘဲ။  ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ္လို႕နာမည္ႀကီးတာလား/ေၾကာ္ျငာေကာင္းလို႕ နာမည္ႀကီး တာလား ဆိုတာ ငါဆင္းၿပီး စံုစမ္းေသာ္ ေကာင္းအံ့လို႕ အႀကံျဖစ္ပါသတဲ႔ဗ်ား။ ဒါနဲ႕ သိၾကားတို႔ရဲ႕ တန္ခိုးနဲ႕ လူ႔ျပည္ကို ဆင္း၊ အသက္ (၇၀)အရြယ္ ေလာက္ အဖိုးအိုႀကီးသ႑န္ ေဆာင္ၿပီး “ကာ၀ါလမိုင္း” ဆရာႀကီးထံကို ခ်ည္းကပ္ပါသတဲ႔။

.

ဆရာႀကီးေရွ႕ကို ေရာက္ေတာ႔  သိၾကားမင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ အဖိုးႀကီးက ဒီလိုေမးပါတယ္။ “ဆရာႀကီးေရ ၊ နတ္ျပည္က သိၾကားမင္းဟာ အခုအခ်ိန္ ဘယ္မွာ ေရာက္ေနပါသလဲ” လို႔ ေမးပါတယ္။ “ကာ၀ါလမိုင္း” ဆရာႀကီးဟာ အေမးရွိေသာ္ အေျဖရွိအံ့ ဆိုတာလို တမဟုတ္ျခင္း တြက္ခ်က္ၿပီး “အဘိုး ခင္ဗ်ား၊ သိၾကားမင္း အခု လူ႔ျပည္မွာ ေရာက္ေနပါတယ္” လို႕ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သိၾကားမင္းက မေက်နပ္ေသးဘဲ “ဒါဆို၊ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ေဒသမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုပါ ေျပာႏိုင္မလား” လို႕ ထပ္ၿပီး အကြန္႔တက္လိုက္ပါတယ္။

.

ဆရာႀကီးကလည္း လူ႕ျပည္၊ နတ္ျပည္တလႊား ေက်ာ္ၾကားလွတဲ႔ ၾဆာႀကီးဘဲဆိုေတာ႔ ဘယ္မွာ ေတြေ၀ေနမလဲဗ်။ ခ်က္ျခင္း တြက္ခ်က္လိုက္ၿပီး “သိၾကားမင္းဟာ အခု ကၽြႏ္ုပ္၏ ေရွ႕ေမွာက္၌ ေရာက္ေနပါသည္၊ အသင္သည္ပင္ သိၾကားမင္း ျဖစ္ေပေတာ႔သည္ ” လို႕ ေျပာခ်လိုက္ပါေတာ႔တယ္။

ဒီေတာ႔မွ အဖိုးႀကီးေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႕ သိၾကားမင္းလည္း “၀ုန္းကနဲ” (ဗံုးေပါက္ျခင္းမဟုတ္ပါ) ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါ ေတာက္ပစြာနဲ႕ သိၾကားမင္းအသြင္ ကိုယ္ထင္ျပကာ “ဆရာႀကီးဟာ နာမည္ႀကီးသေလာက္ ေတာ္ပါေပတယ္” လို႕ ခ်ီးမြမ္းေျပာ ဆိုၿပီး နတ္ျပည္ကို ျပန္တက္သြားပါေတာ႔တယ္။ (ဉာဏ္ပူေဇာ္ခေလး ဘာေလး ခ်ီးျမႇင့္သြားဖို႔ေတာ႔ သတိရဟန္ မတူပါ)

.

ဆရာႀကီးကလည္း ေဗဒင္ၾဆာအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ၀သီအတိုင္း ပိုက္ဆံ တျပားမွ ရရ, မရရ ကိုယ့္ကို မွန္တယ္ေျပာတာနဲ႔တင္ အားရေက်နပ္ၿပီး ျဖစ္တာမို႕ “အင္း – သိၾကားမင္း ကလည္း ေဗဒင္ေမးတာကို ၀ါသနာပါရွာသကိုး” လို႔ ေရရြတ္ေျပာဆိုရင္း က်န္ခဲ႕သတဲ႕ကြယ္။

 

ဇာတ္လမ္းေလးက ဒီမွာတြင္ မၿပီးေသးဘူးခင္ဗ်။ “ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္း” ေတြလို ဆက္ရန္ ရွိပါေသးတယ္။ ဇာတ္လမ္း အဆက္က ဒီလိုလာျပန္ပါတယ္။

.

တစ္ေန႕ေတာ႔ “သိၾကားမင္း နဲ႕ ျဗမၼာမင္း” တို႕ဟာ ေဗဒင္တြက္နည္း တစ္ခုနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး အျငင္းအခုန္ ျဖစ္ၾကပါသတဲ႔။ သိၾကားမင္းက သကၠရာဇ္ကို (၇) စားကိန္းနဲ႕ ေဟာတာက မွန္တယ္လို႕ အဆိုျပဳပါတယ္။ ဒါကို ျဗမၼာမင္းက “မဟုတ္ဘူး၊ သကၠရာဇ္ကို (၈) စားကိန္းနဲ႕ ေဟာတာကမွ မွန္တယ္လို႕ ျငင္းသတဲ႔။ ငါမွန္တယ္ သူမွားတယ္လုိ႕ အၿပိဳင္အဆိုင္ ျငင္းခုန္ ေနၾကတာမ်ား လူ႕ျပည္က ေဗဒင္ၾဆာေတြလိုေပါ႕ခင္ဗ်ာ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ႔ မွန္တယ္လို႕ ထင္ၾကတဲ႔ သူေတြ ခ်ည္းပါဘဲ။ လူ႔ျပည္ ၊ နတ္ျပည္၊ ျဗမၼာ႔ျပည္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ သိပ္မထူးလွပါဘူး။

.

ဘယ္သူကမွ အ႐ံႈးမေပးၾကေတာ႔  ေနာက္ဆံုးမွာ လူ႔ျပည္က “ကာ၀ါလမိုင္း ဆရာႀကီး” ထံမွာ အဆံုးအျဖတ္ ခံၾကဖို႕ သေဘာတူၾကပါတယ္။ (အုန္းပင္တက္ေကာင္း လတ္မွတ္ရတယ္ဆိုတာ ဒါမ်ဳိးေပါ႕ခင္ဗ်ာ)။ ေအာင္မယ္ – ေလာင္းေၾကး ကေတာ႔ မေသးဘူး ခင္ဗ်။ ႐ံႈးတဲ႕ သူက ေခါင္းျဖတ္ခံေၾကး ဆိုဘဲ။ ဒီေခတ္ အဂၤလန္ ပရီးမီးယားလိခ္က “ဘြတ္ကီဒိုင္ေတြ” လက္ဖ်ားခါ ေလာက္တဲ႔ ေလာင္းေၾကး ခင္ဗ်။

.

ဒါနဲ႕ ဆရာႀကီးေရွ႕ေရာက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ျပႆနာကို တင္ျပၾကၿပီး အမွား/အမွန္ကို ဆရာႀကီး ဆံုးျဖတ္ေပးတဲ႔အတိုင္း လိုက္နာဖို႕ သေဘာတူၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီးက “ေလာင္းေၾကး” သိပ္ျမင့္ေနလို႕ (ေလာင္းကစား ဥပေဒနဲ႕ ညိမွာစိုးၿပီး) ျငင္းေသးတယ္ ဆိုဘဲ။ ေနာက္ဆံုး ျငင္းမရေတာ႕ “သိၾကားမင္းေျပာတဲ႔ သကၠရာဇ္ကို (၇)စားကိန္းသည္သာ မွန္ကန္သည္” လို႕ အေျဖေပးလိုက္ ပါေတာ႔တယ္။

.

သိၾကားမင္းဟာ အႏိုင္ရသြားေပမယ့္ ျဗမၼာမင္းရဲ႕ ဦးေခါင္းကို မျဖတ္လိုေၾကာင္း သေဘာထားႀကီးစြာနဲ႕ ေျပာလိုက္သတဲ႔။ (လူျပည္က လူေတြရဲ႕ စကားမ်ဳိး ေျပာရရင္ “ရပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရာ- ဘာလုပ္မွာလဲကြာ- အခ်င္းခ်င္းေတြဘဲဟာ” ဆိုၿပီး ေက်ာသပ္ ရင္သပ္ေပါ႕ဗ်ာ)

.

ဒါေပမယ့္ ျဗမၼာမင္းက မရဘူးခင္ဗ်။ အေတာ္ မာနႀကီးဆိုဘဲ။ မာနကလည္း ႀကီး၊ ႐ံႈးနိမ္႔သြားလို႕ ေဒါသကလည္း အင္မတန္ ထြက္ေနေတာ႔ “မရဘူး – မင္းမျဖတ္ရင္၊ ငါျဖတ္တယ္ကြာ” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ေခါင္းကို ကိုယ့္လက္ညႇဳိးနဲ႕ ရစ္ၿပီး ျဖတ္ခ်လိုက္ပါေတာ႔ တယ္။ သိၾကားမင္းခမ်ာလည္း အံ့အားသင့္လြန္းလို႕ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ေနရာကေန ႐ုတ္တရက္ ျပတ္က်လာတဲ႔ ျဗမၼာမင္းရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ဒိုက္ဗင္ ပစ္ၿပီး ဖမ္းယူလိုက္ရပါသတဲ႕။ (ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ဒိုက္ဗင္ပစ္တာ မပါပါဘူး။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ပံုေဖၚ ၾကည့္တာပါ၊ ဒီလိုမွ မဖမ္းရင္ ေအာက္ကို ျပဳတ္က်သြားမွာေပါ႕၊ မဟုတ္ဘူးလား)

.

ဒီလို မဖမ္းလိုက္ရင္လည္း မျဖစ္ဘူးခင္ဗ်။ ေဒါသအမ်က္ အေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ေနတဲ႔ ျဗမၼာမင္းရဲ႕ ဦးေခါင္းဟာ မဟာပထ၀ီ ေျမႀကီးေပၚ က်ရင္လည္း ၊ မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္မယ္။ ပင္လယ္ သမုဒၵရာေတြထဲက်ရင္လည္း ေရေတြဟာ ပြက္ပြက္ဆူၿပီး ခမ္းေျခာက္သြားမယ္။ ေကာင္းကင္ထဲမွာဘဲ ထားမယ္ဆိုရင္လည္း ကပ္ကမၻာတစ္ခုလံုး မိုးမရြာေတာ႔ဘဲ မိုးေခါင္ေရရွားၿပီး သတၱ၀ါေတြ ေသၾကပ်က္စီးၾကမယ္ ဆိုဘဲ။ ဒီေတာ႔ သိၾကားမင္းဟာ ျဗမၼာႀကီးဦးေခါင္းကို လက္က ကိုင္ထားရင္းနဲ႕ “ကာ၀ါလမိုင္းဆရာႀကီး” ကို သံလွ်က္ကို ေပးၿပီး “ဆရာႀကီးခင္ဗ်ား၊ ေျမာက္အရပ္ကို သြားၿပီး၊ ပထမဆံုး ေတြ႕တဲ႕ သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ယူလာခဲ႔ပါ” လို႕ ဆိုသတဲ႔။

.

ဆရာႀကီးလည္း သိၾကားမင္းရဲ႕ သံလွ်က္ကို ယူၿပီး ေျမာက္အရပ္ကို ထြက္လာခဲ႕ပါတယ္။ ပထမဆံုး စ,ၿပီး ေတြ႕တဲ႔ သတၱ၀ါကေတာ႔ “ဆင္ႀကီးတစ္ေကာင္” ခင္ဗ်။ ဒါနဲ႕ ဆရာႀကီးလည္း သိၾကားမင္းေပးတဲ႔ သံလွ်က္နဲ႕ ဆင္ႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ယူလာခဲ႔ပါသတဲ႔။ ဒါနဲ႕ သိၾကားမင္းဟာ ဆင္ေခါင္းကို ယူၿပီး ၊ ေစာေစာက ေခါင္းျပတ္ေနတဲ႔ ျဗမၼာႀကီးရဲ႕ ကိုယ္လံုးေပၚမွာ (သိၾကားမင္းရဲ႕တန္ခိုးနဲ႕) ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔မွ ျဗမၼာမင္းရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာႀကီးဟာ ျပန္လည္ အသက္၀င္ လာပါေတာ႔တယ္။

.

ဒါေပမယ့္ သူဟာ “ျဗမၼာမင္း” ေတာ႔ ျပန္ျဖစ္ မလာဘူး ခင္ဗ်။ “ဆင္ဦးေခါင္း နဲ႕ ျဗမၼာကိုယ္ခႏၶာ” ရွိတဲ႔ နတ္တစ္ပါး အျဖစ္ ျပန္လည္ ေမြးဖြားလာခဲ႔ပါတယ္။ သူကေတာ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ “မဟာပိႏၷဲနတ္” လို႕ အသိမ်ားတဲ႕ နတ္မင္း ျဖစ္ပါတယ္။

.

ျဖည့္စြက္ခ်က္။            ။ အထက္ပါ “မဟာပိႏၷဲနတ္မင္း” သည္ ဟိႏၵဴလူမ်ဳိးတုိ႕ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ေသာ “Ganesh” နတ္မင္းႏွင့္ အတူတူပင္ဟု မဆိုလိုပါ။ လူမ်ဳိး၊ ကိုးကြယ္မႈ ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ကြဲျပားေသာေၾကာင့္ ေနာက္ခံသမိုင္းေၾကာင္းျခင္း ကြဲျပားပါလိမ့္မည္။

.

ဒီလို ျဗမၼာမင္းရဲ႕ လက္က်န္ ကိုယ္ခႏၶာႀကီးကို စာရင္းရွင္းၿပီးတဲ႕ အခါမွာ သိၾကားမင္း လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ႔ “ဦးေခါင္း” က ျပႆနာျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မလဲ။ လြယ္ပါတယ္။ နတ္ၿပည္မွာ နတ္သမီးေတြ ေပါ မွ ေပါဘဲ ။ ဒီေတာ႔ လတ္လ်ားလတ္လ်ားလုပ္ေနတဲ႔ နတ္သမီးေတြကို တာ၀န္ေပးလိုက္တာေပါ႕။

.

ဒီေတာ႔ သိၾကားမင္းရဲ႕ အမိန္႔အတိုင္း နတ္သမီး (၁၂)ပါးကို စက္၀ိုင္းပံုေနရာယူကာ ျဗမၼာမင္းႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းကို နတ္သမီး တစ္ပါးကေန တစ္ပါးကို အလွည့္က် ကိုင္ၿပီး လႊဲေျပာင္းေပးရပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ဟာ လူ႔ျပည္မွာ သၾကၤန္က်တဲ႔ အခါသမယ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ကိုင္ေနတဲ႔ နတ္သမီးရဲ႕ လက္ထဲကေန ေနာက္နတ္သမီးတစ္ပါးရဲ႕ လက္ကို အၿပီးလႊဲေျပာင္း ေပးၿပီးရင္ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ဆိုၿပီး ႏွစ္သစ္တစ္ႏွစ္ ေျပာင္းပါတယ္။

.

ယေန႔ဟာ ဆိုရင္ ယခင္ နတ္သမီးလက္ထဲကေန ေနာက္ နတ္သမီးတစ္ပါးရဲ႕ လက္ကို ျဗမၼာ႔ႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္း ေရာက္ရွိ သြားခ်ိန္ေပါ႕။ ဒါကို ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕လို႕ ေခၚပါတယ္။ နတ္သမီးတစ္ပါးရဲ႕ လက္ထဲမွာ ခဏေလးရွိေနတဲ႔ အခ်ိန္ဟာ လူ႔ျပည္မွာ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြား ပါတယ္။

.

ဒါေၾကာင့္ လူ႕ေလာကထဲမွာ ဆိုးလြန္းေပလြန္းလို႕ ဟိုအိမ္ပို႕၊ ဟိုေက်ာင္းပို႕၊ ဟိုသင္တန္းပို႕၊ ဟိုေဘာ္ဒါပို႕ လုပ္ေနရတဲ႔ သားသမီးမ်ားကို “ျဗမၼာႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္း” လို႕ တင္စားေျပာၾကတာေပါ႕ဗ်ာ။

.

ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ႔  “ဒ႑ာရီထဲက သႀကၤန္အေၾကာင္း” ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ အတာသႀကၤန္ဟာ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒနဲ႕ ေရာယွက္ေနတာကို ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဒ႑ာရီ တစ္ကယ္ ဟုတ္/မဟုတ္ ဆိုတာေတာ႕ ဘယ္သူမွ အတိအက် သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒ႑ာရီ တစ္ခု နဲ႕ တစ္ခုလည္း ကြဲလြဲခ်က္ေလးေတြ ရွိေန ပါတယ္။ ယုတၱိေဗဒ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ေတာ႔ သိပ္ယုတၱိ မရွိလွပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဒ႑ာရီ ဆိုတာကလည္း သမိုင္းအေမြအႏွစ္ တစ္ခုျဖစ္တာမို႕ သမိုင္းပညာရႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ေတာ႔ ထိန္းသိမ္းထားရမယ့္ စာေပအေမြအႏွစ္ တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။

.

ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ကူးအခ်ိန္မွာ လူသားအားလံုး ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္ကို ခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။

.

ေဒါက္တာတင္ဗိုလ္ဗိုလ္ (ကြန္ပ်ဴ-ေဗဒသုခုမ)

.

အတာကူးတဲ႔ ႏွစ္ဦးသႀကၤန္ဟာ ျမန္မာမာလူမ်ဳိးတို႕အတြက္ ႏွစ္ေဟာင္းကို စြန္႔ပစ္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းတဲ႔ အခါသမယျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကာလမွာ ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြကို ေဆးေၾကာဖုိ႔ရာ နဲ႕ ႏွစ္သစ္မွာ လန္းဆန္းစိုေျပေစဖို႕ အတာေရ ပက္ျဖန္းတဲ႕ အေလ႕ အထ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။ ေရွးယခင္မ်ားေတာ႕ “သေျပခက္ နဲ႕  ေရပက္ ၾကတယ္” လို႕ ဆိုေပမယ့္ ယေန႕ေခတ္မွာေတာ႔ “ေရပက္ၿပီး အေသသတ္ ၾကေတာ႔မလား” ထင္ရေလာက္ေအာင္ ၾကမ္းတမ္းလွပါတယ္။

ၾကည့္ရတာ လူေတြရဲ႕ အကုသိုလ္က တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ပို, ပိုမ်ားလာလုိ႕ ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြ မ်ားမ်ားကြာက် သြားေအာင္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ပက္ေပးၾကရပံု ေပၚပါတယ္။ ထားပါေတာ႔။ သႀကၤန္တြင္းမွာ “ကဲ” ၾကမယ္႔ သူေတြအတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစလိုပါဘူး။ ေပ်ာ္ၾကပါ၊ ပါးၾကပါ ။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ့္အႏၲရာယ္လည္း ကိုယ္ၾကည့္ေရွာင္ၾကေနာ္။

.

ႏွစ္တိုင္း ႏွစ္တိုင္း သႀကၤန္ကာလမွာ ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးရဲ႕ အေရးေပၚဌာန ကို သြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေျခက်ဳိး၊ လက္က်ဳိး၊ ေခါင္းေပါက္၊ ထိပ္ကြဲ ၊ ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲေတြ မျမင္ခ်င္ အဆံုးပါ။ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႕ သတိထားဆင္ျခင္ၾကဖို႕ ေျပာတာပါ။ ကဲ ဒီကိစၥ ဒီမွာဘဲ ထားပါ ေတာ႕ေလ။

ဒီေဆာင္းပါးေလးမွာ ေျပာခ်င္တာက သႀကၤန္ကာလမွာ သိၾကားမင္း လူ႕ျပည္ကို ဆင္း/မဆင္း ဆိုတဲ႔ ကိစၥေလးပါ။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သႀကၤန္တြင္းမွာ သိၾကားမင္း လူ႔ျပည္ကို ဆင္းၿပီး “ေခြးသားေရ ပုရပိုဒ္” နဲ႕ မေကာင္းမႈ က်ဴးလြန္သူေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေလ႔ ရွိတယ္ လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါ တကယ္ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။

သႀကၤန္စာ လည္ေရာင္းတဲ႔သူေတြကလည္း “ဒီႏွစ္မွာ သိၾကားမင္း ကၽြဲစီးဆင္းမယ္” “ဘီလူးစီး ဆင္းမယ္” စသည္ျဖင့္ ေအာင္ဟစ္ေရာင္းခ် ၾကေလ႔ရွိပါတယ္။ ကာတြန္းေတြထဲမွာလည္း သိၾကားမင္း လူ႔ျပည္ဆင္းတဲ႕ ဟာသကာတြန္းေတြကို အၿမဲလို ေတြ႕ေနၾကေတာ႔ တကယ္ဘဲ သိၾကားမင္း လူ႔ျပည္ဆင္းသလားေပါ႕။ ထင္ၾကမွာဘဲေလ။

သာမန္လူေတြကေတာ႔ ထားပါေတာ႔ေလ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နာမည္အႀကီးဆံုးလို႕ ဆိုေလာက္တဲ႕ ေဗဒင္ပညာရွင္တစ္ဦးက အင္တာဗ်ဳး တစ္ခုမွာ ဒီလိုေျပာထားသဗ်။

“အခုႏွစ္သႀကၤန္စာမွာ သိၾကားမင္းက ကၽြဲစီးၿပီး ဆင္းလာမယ္၊ လက္တဘက္က ေရအုိးနဲ႔ ေနာက္လက္တဘက္က ပန္းကုိင္ၿပီး ဆင္း လာမယ္” လို႔ ေရးထားသဗ်။ “ထူးေထြသည့္ အံ႔ရာေသာ္” လို႕သာ ဆုိခ်င္ေတာ႔တာပါဘဲဗ်ာ။

တကယ္ေတာ႔ သႀကၤန္စာထဲမွာပါတဲ႕ “အခၽြန္အတက္ေတြနဲ႔ ဦးထုပ္ႀကီးကို ေဆာင္းထားၿပီး နတ္၀တ္တန္းဆာေတြ ဆင္ယင္ထားသူ ပုဂၢိဳလ္ဟာ “သိၾကားမင္း” မဟုတ္ပါဘူး။ “တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္း” သာ ျဖစ္ပါတယ္။ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဆိုတာ တျခားဟုတ္ပါ႐ိုးလားဗ်ာ။ “ဘာႏုရာဇာ” လို႕ေခၚတဲ႕ “ေနမင္းႀကီး” ပါဘဲ။ ဒီႏွစ္ သႀကၤန္စာမွာ ပါတဲ႔ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းရဲ႕ ပံုကို ဆိုဒ္တစ္ခုကေန ကူးယူေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

ႏွစ္သစ္ကူး အခ်ိန္အခါတိုင္းမွာ ဒီလုိ သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ေကာင္ကို စီးၿပီး ဆင္းလာတာ “သိၾကားမင္း” မဟုတ္ပါ။ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္

.

ဒီႏွစ္ သႀကၤန္စာမွာ ေရးထားတာကို ထုတ္ႏုတ္တင္ျပပါဦးမယ္။ Click ႏွိပ္ၿပီး အႀကီးခ်ဲ႕ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

.

.

.

ေရွးေခတ္ နကၡတ္ပညာရွင္ေတြဟာ “တနဂၤေႏြ ၊ တနလၤာ ၊ အဂၤါ . . အစရွိတဲ႔ ေကာင္းကင္ကၿဂိဳဟ္ေတြဟာ “နတ္ေဒ၀တာေတြ” လည္း ျဖစ္တယ္လုိ႕ ယူဆခဲ႔ဖူးတာမို႕ ယေန႔ေခတ္ထိေအာင္ ဒီအယူအဆရဲ႕ အေငြ႕အသက္ အျဖစ္ က်န္ရစ္ ေနပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေနမင္းႀကီး ကို နတ္တစ္ပါးအသြင္ ေဆာင္ယူကာ သႀကၤန္စာထဲမွာ သ႐ုပ္ေဖၚ ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဟာ ႏွစ္စဥ္ ဧၿပီလ (၁၆)ရက္၀န္းက်င္မွာ “မိန္ရာသီ” ကေန “မိႆရာသီ” ကို ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိ ပါတယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ ျမန္မာသႀကၤန္အတက္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းႀကီးဟာ တစ္ရာသီကေန တစ္ရာသီကို ကူးေျပာင္း ေရာက္ရွိ သြားတာ(တက္သြားတာကိုဘဲ) သိၾကားမင္းႀကီး ေကာင္းကင္ေပၚ ျပန္တက္သြားတယ္ လုပ္ၾကျပန္ ပါေလေရာ။

အဲဒီေန႔ အတက္ေန႔ကိုဘဲ “အတာ,စားတယ္” ဆိုၿပီး အတာအိုးထိုးၾကတဲ႔ ဓေလ႔ ကလည္း ဘယ္ေခတ္ဘယ္အခါက ေပၚလာတယ္ မေျပာတတ္ပါဘူး။ အတာစားတဲ႔ ေန႕သား (ယခုႏွစ္ဆိုလွ်င္ ေသာၾကာသား) က်န္းမာေရး မေကာင္းတတ္ဘူး၊ ကံညံ့တယ္လို႕ ယူဆၾကတာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္လက္ေတြ႕ ေလ႕လာၾကည့္ေတာ႔လည္း သိပ္မမွန္လွပါဘူး။ တိုက္ဆိုင္တာေလးေတြ ရွိတတ္ ေပမယ့္ အဓိကက လူတစ္ဦးျခင္းရဲ႕ ကံဇာတာနဲ႕ဘဲ ပိုဆိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အိမ္သူဇနီးျဖစ္သူ ႏွစ္တိုင္း အတာအိုး ထိုးတာကို ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာပိုင္ခြင့္ မရွိပါဘူး။  အယူအဆက စြဲေနၿပီကိုး။

ဒီလို ကာလရွည္ၾကာစြာ အမွတ္မွားလာခဲ႔ၾကေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ဒါကဘဲ အမွန္တရားလို ျဖစ္လာပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ႔ သိၾကားမင္း ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊  တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဘဲ ျဖစ္ျဖစ္  သိပ္ေတာ႔လည္း မေရးမႀကီးလွပါဘူး။ သူ႕ဟာသူ ဘာႀကီးဘဲ ဆင္းဆင္း ကိုယ္နဲ႕ အေနသာႀကီးပါ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္တရားေလးကို သိေစခ်င္တဲ႔ ဆႏၵေလးပါဘဲ။

ေနာက္တစ္ခုက  ဗုဒၶဘာသာက်မ္းစာေတြအရ လူ႔ျပည္ နဲ႕ နတ္ျပည္ အခ်ိန္ကာလ ကြာျခားမႈ အလြန္ႀကီးမားပါတယ္။ နတ္ျပည္ (၆)ထပ္ရဲ႕ ေအာက္ဆံုးဘံုျဖစ္တဲ႔ “စတုမဟာရာဇ္” ဘံုမွာေတာင္မွ သူတို႕တစ္ရက္က လူ႕ျပည္အႏွစ္(၅၀)နဲ႕ ညီမွ်တယ္တဲ႕။ တာ၀တိ ံသာ ဆိုရင္ေတာ့ မေျပာနဲ႕ေတာ့။

ဒီေတာ႔ လူ႕ျပည့္မွာ သႀကၤန္အက်ေန႕ကေန အတက္ေန႕အထိ (၃-၄)ရက္ကာလေလးမွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ လူ႕ျပည္ကို ဆင္းေနရရင္ သိၾကားမင္းခမ်ာ လူ႕ျပည္က ျပန္တက္သြားလိုက္ ၊ တေအာင့္ေလာက္ေနေတာ႔ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားလို႕ ျပန္ဆင္း လာလိုက္ နဲ႕ “ပလႅင္ေပၚက ေမ်ာက္ကေလး၊ ဆင္းတက္လို႕ေျပး၊ ဂ်ာေအး” ဆိုတာလို ျဖစ္ေနမယ္ထင္ပါတယ္။ သိၾကားမင္းႀကီးချမာ အခုတက္လိုက္/အခုဆင္းလိုက္- အခုတက္လိုက္/အခုဆင္းလိုက္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ စည္းစိမ္ကိုေတာင္မွ မခံစားရဘဲ လူ႔ျပည္ နဲ႕ နတ္ျပည္ၾကားမွာ “ဂ်ာေအး သူ႕အေမ႐ိုက္” ျဖစ္ေနမွာကို ျမင္ေယာင္မိပါေသးသဗ်ာ။

ဒီေတာ႔ သႀကၤန္တြင္း သိၾကာမင္း လူ႔ျပည္ဆင္းတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ႏိုင္မဟုတ္ႏိုင္ စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ႕ဗ်ာ။ ေရပက္ခံကား တစ္စီးစီး ေပၚမွာမ်ား သိၾကားမင္းႀကီး “အိုးေလး လႈပ္ပါေဟ႕ အိုးေလးလႈပ္ပါေဟ႕ – သီခ်င္းဆိုၿပီး “ကဲ” ေနတာကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕တဲ႕လူမ်ား ရွိၾကရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီ အေၾကာင္းၾကားၾကပါဦး။

.

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

.

ေဒါက္တာတင္ဗိုလ္ဗိုလ္ (ကြန္ပ်ဴ-ေဗဒသုခုမ)

.

မွတ္ခ်က္။            ။ သႀကၤန္သ႐ုပ္ေဖာ္ဓာတ္ပံုမ်ားကို မူလ၀က္ဆိုဒ္မ်ားမွ ႀကိဳတင္ခြင့္ေတာင္းျခင္းမျပဳဘဲ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ ေပးေစလိုပါသည္။ မည္သူ႕ထံတြင္ ခြင့္ေတာင္းရမည္ မသိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။